Mimodram oparty na kanwie powieści "Głód", norweskiego pisarza Knuta Hamsuna, żyjącego na przełomie XIX i XX wieku. Opowiada o losach młodego literata, któremu przyszło żyć i tworzyć w bezdusznym, pozbawionym skrupułów świecie. Artysta staje wobec odwiecznego problemu wygodnego funkcjonowania w zuniformizowanym społeczeństwie lub odrzucenia tego za cenę uczynienia ofiary ze swojego życia. Zakochuje się bez pamięci w kobiecie, lecz nie jest zdolny sprostać wymogom narzuconym przez etos mieszczańskiej moralności w realiach protestanckiej Norwegii. Bohater pozostaje owładnięty zarówno głodem twórczego spełnienia jak i głodem fizycznym.
   Każda skrajna sytuacja, w której znajduje się człowiek w szczególny sposób wyostrza postrzeganie rzeczywistości. Jest to moment, w którym możliwe są naturalne odruchy odarte z wszelkich konwenansów i klisz. Zachwyca mnie i zarazem przeraża, że ktoś "wygłodniały" jest otwarty i gotowy wchłaniać w siebie dosłownie wszystko, zagłuszając w sobie prawdziwy głód... jakościowy. Kto wie, może potrzeba najprostszego kontaktu z drugim człowiekiem jest najsilniejszym rodzajem łaknienia ?
                                                                                                                                                Józef Markocki

"Ujmie mą dłoń i powiedzie krużgankami pełnymi wiwatujących ludzi, przez śliczne ogrody, gdzie będzie igrać i śmiać się trzysta pięknych dziewcząt, i doprowadzi do innej sali, gdzie wszystko będzie zrobione z połyskującego szmaragdu. Słońce zalewa krużganki rozbrzmiewające chóralnym śpiewem, fala woni płynie ku mnie, trzyma jej dłoń w swojej dłoni, czuję rozkosz czaru w krwi ... szepcze do mnie: - Nie tu, chodźmy dalej. - Docieramy do czerwonej sali, gdzie wszystko jest rubinem i upojeniem, w którym tonę.[...] Widzę z mej ławki gwiazdy przed oczyma, a myśli pędzą kędyś w huraganie światłości."
                                                                                                                                                [...] Głód

scenariusz i reżyseria
Józef Markocki

obsada
Ewelina Ciszewska,
Barbara Chodorowicz, Tomasz Żytka,
Józef Markocki, Jan Kochanowski,
Grzegorz Szymczyk

muzyka
Sambor Dudziński, Waldemar Wróblewski (Walc)

scenografia
Ewelina Ciszewska, Anna Wojtkowiak

dźwięk
Krzysztof Głazowski

światło
Zbigniew Bodzek